سلام به دانش آموزان عزيز صنيعي فري. ميخوام چند كلمه باهاتون در مورد كنكور صحبت كنم. الان روي صحبتم بيشتر با پيش دانشگاهياست.(كه داداش خودمم يكي از شماست و اميدوارم اين پست رو بخونه) الان نزديكاي عيده و مسلما همتون در مورد فرصت طلايي ايام نوروز و  . . . از تبليغات قلم چي چيزايي رو شنيديد. بعضياتون ممكنه الان به نااميدي رسيده باشيد و با خودتون بگيد كه من خيلي عقبم و ديگه امكان نداره تو اين ۴ ماه باقيمونده بتونم خودم رو به بچه ها برسونم و كم كم جرقه ي گذاشتن كنكور واسه سال بعد به فكرتون خطور كنه. در اين مورد بايد بگم كه اين طرز تفكر بسیار صدمه زننده است و طبق تجربه خودم و خيلي ديگه از بچه هاي صنيعي فر كه باهاشون قبلا صحبت كردم قسمت مهم درس خوندن واسه كنكور دقيقا همين فاصله ايست كه شماها از الان تا كنكور دارين. چون به احتمال زياد خيلي از مطالبي كه شما تا الان خونديد ( بيشتر منظورم مطالب تستي و نكته هاي كوچك هست) از يادتون رفته. زماني كه اين مطالب بايد به خاطر سپرده بشن همين فرصت پيش روتون هست.

نميخوام زياد به نصيحت بپردازم چون من تخصصي در زمينه مطالعه و برنامه ريزي ندارم. ولي به هر حال من ۲ بار كنكور دادم و بايد بگم براي بار دوم كنكور دادن خيلي خيلي شرايط رو براي آدم سخت ميكنه. اميدوارم هيچ وقت نااميد نشيد و فكر گذاشتن براي سال بعد رو هم به كلي از سرتون بيرون كنین. چون در كشور ما هيچ چيز قابل پيش بيني نيست و ممكن است با يك تغيير در بعضي قوانين مسير زندگي شما به طور  كامل تغيير پيدا كنه. اين تجربه ايه كه خود من دارم و بسيار هم آزارم داد.

پس فقط تلاش كنيد، و به هيچ چيز ديگه اي فكر نكنيد. قول ميدم اگه اين ۳ ماهه ي باقي مونده رو تلاش نكنيد سال ديگه هم اگه بخوايد دوباره كنكور بدين باز هم تلاشي نخواهيد كرد و اوضاع مثل قبل خواهد بود.(البته استثنا هميشه هست. ولي تعداد استثناها همواره كم بوده و هست.)

 

یا علی ....

زندگي تكرار نخواهد داشت